Opinie: Combiregelingen terroriseren de gewone supporter

10351160_10152626511089883_2004400061131755211_n

De supporters van K.SK Heist zijn dit weekend getroffen door een combiregeling. U leest het goed: K. SK Heist. De club uit de Zuiderkempen is – eufemistisch gesteld – geen bolwerk van hooligans. Bij thuismatchen kijken de Heistenaars liefst in stilte naar hun ploeg. Toch zal de verplaatsing naar Antwerp voor de 100 (?) bezoekers onder draconische veiligheidsmaatregelen gebeuren. Een beslissing die pas dinsdag (26 januari) bij de club belandde, zo staat te lezen op het forum van Heist.

Mirakeloplossing of gemakkelijkheidsoplossing?

De combiregeling is de mirakeloplossing van de laatste jaren. Een gemakkelijkheidsoplossing voor de ordehandhavers. Soms ook een ongewilde pesterij van de angstige of slecht geïnformeerde lokale politie. Een bezoekende ploeg met een fanatieke aanhang of een geladen wedstrijd, veel aanleiding hoeft er niet te zijn. Op Anderlecht is het iedere wedstrijd ‘Couckenbak’. Een voorzorgmaatregel heet dat dan. Het comfort van de supporters is bijzaak.

“Agressie en fanatisme zijn geen synoniemen”

Als supporter van Racing Mechelen had ik vorig jaar een tienbeurtenkaart voor combiregelingen. De supporters van de Racing zijn fanatiek: vaak op het randje, soms erover. Racingers hebben alles over voor hun club. In het verleden waren er enkele opstootjes. Ik heb daar niets mee te maken. Ik ben geen hooligan, geen ‘agressieve zot’. Ik ben gewoon trouw aan groen-wit, net als de meerderheid van onze supporters. In het eigen Oscar van Kesbeeckstadion en in een uithoek van België, ik moedig mijn ploeg overal aan.

Als vee vervoerd

De combiregelingen zijn geen lachertje. Iedereen wordt zonder uitzondering in bussen geperst. Je wordt als vee vervoerd, begeleid door een leger zwaantjes. Afgezette kruispunten zorgen ervoor dat de politie ‘de barbaren’ zo snel mogelijk kunnen opbergen. Op plaats delict worden ze in een afgesloten hok gedumpt, waar de fans soms tot een half uur na de match moeten blijven. In voetballand is dat de normaalste zaak van de wereld.

Je waant jezelf crimineel. Oudere supporters kunnen dit niet aan, voor jonge gezinnen met kinderen loopt de prijs van de busritten op. De kalmere supporters reizen niet in mee in luidruchtige bussen met een doordringende biergeur. Ontspanning maakt snel plaats voor een opgefokt gevoel.

Thuisploegen voeren een combiregeling vaak slordig uit. Ze openen de loketten op de wedstrijddag om de thuisaanhang te paaien.

Er is ook een ander pervers effect: het drijft uitsupporters de thuisvakken in. Tifosi laten zich niet zo makkelijk in vakjes duwen. Thuisploegen voeren een combiregeling vaak slordig uit. Ze openen de loketten op de wedstrijddag om de thuisaanhang te paaien. Niet volgens het boekje, wel de realiteit. En de politie laat begaan. Zo kan de tegenpartij makkelijk tickets bemachtigen naast de thuissupporters. Bezoekers die zich ‘neutraal’ tussen de thuisaanhang nestelen, het is geen uitzondering.

Laatste redmiddel?

Veel politiediensten vergeten de essentie van een combiregeling : het dient als laatste redmiddel om de veiligheid te garanderen. We mogen niet naïef zijn: soms is het de enige manier, hoe triest ook. Ook die realiteit moet dringend veranderen door recidiverende hooligans zwaarder te straffen. Let op, ik doel niet op de fanatieke, enthousiaste supporters die er de sfeer proberen in te krijgen. Agressie en fanatisme zijn geen synoniemen. Zingen, springen, de frustratie van een lange werkweek eruit schreeuwen: dat hoort erbij. Een voetbalstadion is geen theaterzaal. Maar op een persoon met een andere sjaalkleur zijn gezicht timmeren, dát is onaanvaardbaar.

Hoe lang gaan we de gewone man nog terroriseren in de naam van enkelingen?

Engeland was een tijd terug een oase voor hooligans. Vandaag lopen de fans vaak door elkaar en worden ze tijdens de wedstrijd gescheiden door enkele rijen stewards. That’s it. En toch blijft de beleving hetzelfde. Misschien moeten we naast de play-off’s ook enkele goede zaken lenen vanuit het buitenland.

Uit angst voor enkele relschoppers wordt de gemiddelde supporter vandaag behandeld als een crimineel die letterlijk tussen de tralies een voetbalwedstrijd bijwoont. Hoe lang gaan we de gewone man nog terroriseren in de naam van enkelingen?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s